گزاره های ناگزیر

یک سلام دوباره به دوستان خوب بجنوردی ام!
همان طور که قول داده بودم کتابفروشی های حاتمی" واقع در 17شهریور" و کتابفروشی امید فردا چهار مجموعه ی شعر من و همسر عزیزم جواد کلیدری را لابلای قفسه های خود مهمان کردند.
هرچند ناقابل است و باید به همهی دوستان تقدیم می شد اما امان از این دوری.....
به خدایی که در همین نزدیکی ست می سپارمتان......
منتظر حرف ها و نظرهای دوستان جدید و قدیم هستم.

                                                                  نرگس برهمند

نگاهی گذرا به زبان صمیمی غزل در مجموعه ی

 "رشته کوه عزیز"

سروده ی: نرگس برهمند

کتاب " رشته کوه عزیز" مجموعه ای است شامل 41 غزل سروده ی خانم نرگس برهمند شاعر خوب وتوانمند خراسانی. این کتاب در 56 صفحه با طرح جلدی که برآمده از از نام مجموعه و یادآور کوه های آلاداغ و شاه جهان در خراسان شمالی است و صفحات کاهی که دیرینگی عشق و شاید غزل را تداعی می کند هارمونی زیبایی را پدید آورده است.

از بارزترین ویژگی های مشترک میان غزل های این مجموعه که بیشتر سروده های سال های  77 تا 85 را در برمی گیرد- به جز آخرین شعر که تازه ترین اثر این مجموعه است- صمیمیت و زلالی زبان در آن هاست " نوعی سهل و ممتنع گرایی".

با نگاهی به تاریخ سرایش این شعرها پس از پایان یافتن هریک می توان به تاثیر گذر ایام بر استحکام زبان و افزایش هنر شاعری برای آفرینش تصاویر تازه و بدیع و رسیدن به نگاهی نو پی برد.

بنده که از سال های آغازین دهه ی 70 با شعرهای خانم برهمند آشنایم خوش بختانه شاهد حرکت مداوم رو به کمال در آثار ایشان بوده و هستم. شاعر در این مجموعه نشان داده که با زبان غزل معاصر آشناست و به زبان  شعری مخصوص و نگاه ویژه ی خود دست یافته است. در بعضی جاها به تجربه های نوین شعر معاصر هم نگاهی داشته است:

و روی دست تو تشییع من تماشایی ست        غزل2

که مصراع دوم بیت را به خواننده واگذار کرده است.

از بسامد واژگان در این مجموعه می توان به دغدغه ها و دلبستگی های درونی شاعر پی برد که از پربسامدترین آن ها می شود به این موارد اشاره کرد:

مسافر – سفر – اردی بهشت – اسفند – قهوه – نشابور – چشم – نگاه – اصطلاحات شعری ( مصرع – غزل – استعاره – ایجاز) شاعر – انگور – ضمیر شخصی تو و.....

 انواع صنایع لفظی و معنوی و آرایه های بدیعی در جای جای شعرها به چشم می آید. در بسیاری از شعرها واج آرایی هنرمندانه ای را می توان یافت:

 تب تند نگاه تو تا چند  غزل 3

هم باده با تو بون و هر شب بگو بخند  غزل7

وبسیاری آرایه های دیگر که در این مجال نمی گنجد.

شاعر در انتشار برخی شعرهای این کتاب با شتابزدگی گذر کرده به طوری که کاستی هایی را موجب شده که به دومورد از آن ها اشاره می شود:

 1- کاربرد تضمین های بدون ارجاع و بی نام:

 تاتار لحظه های نشابوری منی   غزل6

شعرم به لحظه های وخامت رسیده است   غزل 10

 2- آشفتگی وزن و موسیقی:

دوباره رودخانه دسته گل به آب داد    غزل22   وزن شعر مفاعلن مفاعن مفاعلن می باشد.

بادبادکی سوار باد بود  غزل 41  که وزن این غزل هم فاعلات فاعلات فاعلات فع می باشد. البته احساس می شود در مصراع اخیر یک واژه هنگام چاپ جا افتاده که در این صورت ضعف ویراستاری به شمار می آید.

{ البته فقط از جهت یادآوری باید بگویم واژه ی رودخانه در اصل، رود بوده است و همان طور که جناب آخته هم حدس زده اند، کلمه ی دوش هم در بیت بعدی از قلم افتاده است. در این صورت هر دو تشتت وزنی که ایشان اشاره فرموده اند، منتفی می شود.}

 از دیدگاه نگارنده دلکش ترین و نغزترین غزل این مجموعه غزل 24 است که ترجمان شاعرانه ای از باورها و دیدگاه شاعر است. آن چنان که نام این مجموعه نیز از یکی از مصراع های این غزل برآمده:

 صبور و ساده و مغرور، رشته کوه عزیز

نشسته پای دلم، تکیه گاه یعنی این.

خانم برهمند در انواع قالب های کلاسیک و نو دست توانایی دارند و شعرهای این کتاب توانسته است توانمندی های شاعر را در غزل به شایستگی بروز دهد.

در پایان موفقیت روزافزون را برای این شاعر آرزو دارم.                                              

                                                                                                                           مجید آخته - مهرگان ۱۳۸۸ خورشیدی

راولین کتاب نرگس برهمندشاعرخوب بجنوردی با عنوان  :

  رشــته کــوه عــزیز منتشر شده است. این کتاب دربرگیرنده ی ۴۱ غزل می باشد.

اباصلت رضوانی

مگوکه سنگم و در سینه ی لحد هستم

شبیه خویشم و قربانی ابد هستم

بهار آمده در جان سنگ ها جاری ست

و من که بی نفست- مرده ام – جسد هستم

هزار چشمه ؛ فراآمده به چشمانم

تکان نمی خورم از جنس سنگ و سد هستم

تو اشتباه قشنگ منی خوشا برمن

که متهم به چنین جرم مستند هستم

...

گذار روشن انبوهی از پرنده و ابر

به پلک های من افتاده – در صدد هستم:

که واقعیت این سیب را قبول کنم

جهان بدون من و تو نمی شود - هستم

                                          برای حاج قربان سلیمانی

حسن روشان

دیگر بگو که بغض بپاشند انارها

سر را به صخره ها بزنند آبشارها

در مه فرو روند کتل ها و دره ها

از گرده بشکنند تمام گدارها

دیگر به دشنه ها بسپارند و بگسلند

یال کرند ها را چابک سوارها

دف ها به کنج طاقچه ها معتکف شوند

در پرده دق کنند تمام دوتارها

***

با پرده ی دوتار چه گفتی که سالهاست

اینسان قرار برده ای از بی قرار ها ؟

از کاسه ی دو تار چه نوشیده ای که عقل

گم گشته در تغزل چشم تو بارها ؟

تو می روی و در نفس" شاجهان" مدام

جاریست شور ممتد" الله مزارها"

جاریست شیهه های دو تار تو تا ابد

در سینه ی حماسی این کوهسارها

تو می روی و بعد تو تکرار می کنند

" لیلانه " های ناب تو را چشمه سارها

تو می روی و یاد تو هاشور می خورد

در بازتاب خاطره ی روزگارها

تا در قمار عشق تو رندانه باختی

در حسرت تو اند تمام قمارها

***

" بخشی " بمیر تا که تو را زندگی کنند

در لحظه های مستی خود باده خوار ها

۱ - کرند :  اسب زرد رنگ

۲ - شاجهان : قله ای در خراسان

۳- الله مزار : یکی از آهنگ های کرمانج های خراسان

۴ - بخشی : کرمانج ها به اساتید بزرگ موسیقی بخشی می گویند .

نرگس برهمند

زندگی به یک قرار نیست، سرزمین من!

گاهی سنگی

جریان رودخانه را عوض می کند

و گاهی پرنده ها

جاذبه ی زمین را جدی می گیرند

سر درد من جای نگرانی ندارد

با این همه اتفاق که در حال افتادن است

سیگارت را با خیال راحت بکش

نه رگ های متورم گردن من، جریانی را متوقف می سازد

و نه دود سیگار تو، جهان را به سرفه می اندازد

زمین می چرخد

می چرخد با همه ی آدم هایش

و خدا از آن بالا نگاه می کند به دسته گل هایی که آب داده است.

طاهره رنجبر

روزی که از دو دست پریزاد آسمان افتاد یک انار بهشتی نیمه ترش

از ارتفاع سرد درختی جوانه زد گل داد یک انار بهشتی نیمه ترش

آرام از خیال درختان کسی گذ شت در خواب برکه های دل باغ خلسه ریخت

 نا چیده در وجود سبد ها شکفته شدفریاد یک انار بهشتی نیمه ترش

بعد همان دقیقه ... نه یادم نرفته است باران گرفت بی خبر آمد لب چپر

خندید مثل تکه نباتی که قرمز است همزاد یک انار بهشتی نیمه ترش

فصلی گذشت خاطره ها را ورق نزد دامن کشان به قلب درختان پناه برد

حالا فقط نگاه چمن خیس مانده است در یاد یک انار بهشتی نیمه ترش

قلبش به نام تازه شدن سرخ می تپد با خواهشی که مثل سبد بغض کرده است

شاید شبی به خواب ببیند که در سبد افتاد یک انار بهشتی نیمه ترش

  حمید رستمی

                                             به جانبازان شیمیایی 

زنجیر گشته ای به تن تختخواب ها

همپای چشـــــــم ابری تو آفتاب ها 

از ارتفــــــــاع روح بلندت ظهـــور کرد

با قطره های سرخ صفیر شهاب ها

وقتی عقاب سهم ندارد از آسمان

دیگر غریب نیست حضور غراب ها

گم کرده اند روح بلند تو را هنوز

این موش ها میان حساب و کتاب ها

حالا که آسمان شده این روزها فقیر

حالا که شهر پر شده است از نقاب ها

تکلیف آسمان نگاهت چه می شود

تا چند سر کنند به تکرار قاب ها

تا کی سوال های پریشان و زخمی ام

این گونه در به در به نبود جواب ها

اکسیر عشق در سبد این قبیله نیست

حسی شبیه دغدغه ی بوتراب ها 

اما تو چتر عشقی و آرام می شوند

در سایه ی کرامت تو اضطراب ها

 آیینه ها هنوز تو را غبطه می خورند

خورشید خفته در دل این تختخواب ها                                                         

راستی شاعران و ادب دوستان خراسان شمالی شما از جشنواره شعر فجر در خراسان شمالی چه خبـــری دارید منتظر خبرها تونیم

یک زن پـر از جادو پـر از افسانه یک زن

یک خالـکوبی  اول  یک اسم یــــک حرف

یک سر- سری افتاده بر یک شانه-یک زن

یک زن ولی اندوهگین در فـکر یک مـــرد

یـــک مــرد امـــا کـامـلا دیـــــوانه یــک زن

مـردی که روی بوم قـلـبش کـرده تصــویر

یک شاخه گل یک شمع یک پروانه یک زن

مردی که جز این ها خیالی در سرش نیست

شغـل منـاسـب... بعـد هـم........ یـک خـانه....... یـک زن

                                     مستدام وپایدار باشید