قلبم شده حالی به حالی
مانند باران بهاری
توی خراسان شمالی
در آسمان و خاک اینجا
گل کرده ام چون غنچه ای ترد
بر گونه نازک خیالی
نازک تر از گل های بجنورد
کوچک تر از این آب و خاکم
با بودنم اینجا ، بزرگم
مادر بزرگم دشت گل هاست
بابا امان ، بابابزرگم
بابایم اینجا آسمان است
اینجا زمینش مادر من
داداش بش قارداش هستم
اترک به جای خواهر من
پشتم به آخورداغ گرم است
دل داده بجنورد هستم
من باغچق را دوست دارم
آز آب و خاکی کرد هستم
یحیی علوی فرد
----------------------------------------
آلاداغ : کوهی در جنوب بجنورد
بابا امان : دره ای سرسبز و تفریحی در شرق بجنورد
بش قارداش : چشمه و مکان تفریحی در جنوب بجنورد
اترک : رود اترک
آخورداغ : کوهی در شمال غربی بجنورد نزدیک به روستاهای لنگر و باغچق
باغچق : روستایی در هشت کیلومتری شمال بجنورد (زادگاه من)
اباصلت رضوانی
مگوکه سنگم و در سینه ی لحد هستم
شبیه خویشم و قربانی ابد هستم
بهار آمده در جان سنگ ها جاری ست
و من که بی نفست- مرده ام – جسد هستم
هزار چشمه ؛ فراآمده به چشمانم
تکان نمی خورم از جنس سنگ و سد هستم
تو اشتباه قشنگ منی خوشا برمن
که متهم به چنین جرم مستند هستم
...
گذار روشن انبوهی از پرنده و ابر
به پلک های من افتاده – در صدد هستم:
که واقعیت این سیب را قبول کنم
جهان بدون من و تو نمی شود - هستم